Paghahanap

Magdarapit-hapon na. Paborito niya ang oras na iyon.
Ang oras kung kailan hindi na gaanong mainit ang sinag ng araw.
Kung kailan dumaragsa na ang mga tao sa lansangan upang umuwi sa kani-kanilang mga bahay.
Kung kailan maingay nang muli ang paligid at nagsusumigaw ng kung anu-anong kwento mula sa iba’t –ibang bibig ng buhay.

Kung kailan ang mga katulad nyang simpleng mamamayan ay nag-aatubiling makasakay ng bus at jeep, at kapag minamalas ay matiyagang maghihintay sa gitna ng buhol-buhol na galaw ng trapiko.

Paborito nya ang oras na iyon, ang dapit-hapon.

Maglalakad siya sa gitna ng kumpol-kumpol na dagsa ng mga tao.
Kung minsan ay walang laman ang kanyang isipan kundi ang daan patungo sa kanilang bahay.
Dire-diretso, tatawid sa kalsada, papara ng bus, sasakay, uupo at matutulog hanggang makarating sa paroroonan.

Kung minsan naman, punum-puno ng suliranin ang kanyang isipan.
Bawat paghakbang ay isang kaginhawaan sa puso nyang gusto nang matulog na lamang.
Maraming tanong ang gusto niyang masagot.

Maraming mga pagkakataon sa buhay nya na ninais nyang gawin ang isang bagay ngunit hindi nya nagawa. Kung maaari nga lamang niyang tanungin ang bawat taong makakasalubong niya,
at kung maaari lamang nyang kausapin ang bawat isa sa kanila upang mawala ang pagkabagot sa tila walang katapusang paghihintay nya sa kawalan...

matagal na niya sanang ginawa.

Ngunit naroroon sya,
sa gitna ng nagdaragsaang mga tao.
Kabilang siya sa milyon-milyong nilalang na sing-liit lamang ng langgam kung titingnan mula sa kaitaasan.

Isang maliit na problema lamang din ang binabatbat niya kung ikukumpara sa ibang mga taong dumaranas ng gutom, hirap, pagkakasakit at iba pa.

Ngunit hindi katulad ng mga sakit, walang ibang lunas sa isang walang katapusang paghahanap
kundi ang maghanap ng maghanap.

Alam nya na darating din ang panahon na marahil isa sa mga taong nakakasalubong nya sa kalsada araw-araw; isa sa mga nakakasakay nya sa bus at sa jeep, ang tanging may hawak lamang ng isang bagay na matagal na niyang gustong masumpungan...

Tunay na Pag-ibig. :P